غزل شمارهٔ ۷۹۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: اکردهاند۷ بیت

آفتابی را هویدا کرده اندنور چشم ماه پیدا کرده اند

صورت و معنی به هم آراستنداین و آن گوئی که یکتا کرده اند

مجلس مستانه ای بنموده انددعوت رندان به آنجا کرده اند

چشم مردم دیدهٔ اهل نظرخوش به نور خویش بینا کرده اند

عالمی را ساخته چون آینهدر همه خود را تماشا کرده اند

گنج اسما را به هر کس داده اندرحمتی بر جمله اشیا کرده اند

نعمت الله را به ما بخشیده انداین عنایت بین که با ما کرده اند

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به توصیف زیبایی و نور خداوند می‌پردازد. شاعر از تجلی نور خداوندی سخن می‌گوید که به شکل آفتاب و ماه نمایان شده و همه چیز را روشنی می‌بخشد. او به تماشای عالم و زیبایی‌هایی که در آن وجود دارد می‌پردازد و می‌گوید که در این مجلس مستانه، سرور و شادی برقرار است و رندان به دعوت آمده‌اند. همچنین به کمال و رحمت خداوند اشاره می‌کند که نعمت‌هایش را به همة موجودات ارزانی داشته و خود و جهان را در آینه وجود می‌بیند. در نهایت، شاعر به لطف و عنایتی که خداوند به انسان‌ها دارد، اشاره می‌کند.