غزل شمارهٔ ۷۳۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ستهباد۷ بیت

عشق او با جان و دل پیوسته باددولت عشقش مرا پیوسته باد

عقل اگر منعم کند از عشق اوخاطرش چون خاطر من خسته باد

همدم من باد جام می مدامبا لب ساقی لبم پیوسته باد

خلوت عشقست و رندان در حضوردر به غیر عاشقان بر بسته باد

ساقی سرمست بشکست توبه امپشت توبه دائما بشکسته باد

مرغ جان من ز دام عقل رستهر که در دام است یا رب رسته باد

در خرابات مغان بنشسته امسیدم دائم چنین بنشسته باد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شور و شوق آن است. شاعر بیان می‌کند که عشق او باید همیشه زنده و پابرجا باشد و هرگونه مانع عقل، باید کنار گذاشته شود تا عشق او پایدار بماند. او از همراهی با شراب و زیبایی‌ها می‌گوید و تأکید می‌کند که زندگی در جمع رندان و عاشقان باید ادامه یابد. همچنین شاعر توبه‌اش را شکستنی می‌داند و از آزادی جانش از قید و بند عقل سخن می‌گوید. در نهایت، او در مکانی که به آن خرابات مغان گفته می‌شود، می‌نشیند و این حالت را یک سبک زندگی دائمی برای خود می‌داند.