غزل شمارهٔ ۶۶۵
این سعادت بین که ما را رو نمودحضرت بی چون نگویم چو نمود
روشن است آئینهٔ گیتی نماحسن روی او به ما نیکو نمود
در دو آئینه یکی پیدا شدهبیشکی باشد یکی و دو نمود
آفتابی نیمشب بر ما بتافتنور او در چشم ما مه رو نمود
گه به ترکستان به ما بنمود ترکگه به هندستان به ما هندو نمود
در محیط بیکران افتاده ایمعین ما بر عین ما هر سود نمود
ما نظر از سید خود دیده ایمهم به نور دیدهٔ او او نمود