غزل شمارهٔ ۵۸۲
دیدهٔ ما چو روی او بیندهر چه بیند همه نکو بیند
چشم اهل نظر چو روشن از اوستعین او را به عین او بیند
رشته یک تو است نزد بینندهدیدهٔ غیر اگر دو تو بیند
آینه عاشقی که می نگردخود و معشوق روبرو بیند
نعمت الله یکی است در عالمکی چو احول یکی به دو بیند