غزل شمارهٔ ۵۷۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اتچهباشد۷ بیت

ما عاشق و مستیم کرامات چه باشدما باده پرستیم مناجات چه باشد

ما همدم رندان سراپردهٔ عشقیمدر خلوت ما حالت طامات چه باشد

گفتیم چنان است چنین بود که گفتیماینست کرامات کرامات چه باشد

ما عاشق مستیم ز جام می وحدتخود کثرت معقول و خیالات چه باشد

چون خلوت ما گوشهٔ میخانهٔ عشق استبا منزل ما راه و مقامات چه باشد

ای زاهد سجاده نشین کعبه کدام استوی عاشق میخواره خرابات چه باشد

سید چو همه اوست چه پیدا و چه پنهاناحوال بدایات و نهایات چه باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان عشق و مستی خود می‌پردازد و از کرامات و ویژگی‌های عشق صحبت می‌کند. او عاشقان را همدم رندان در عشق می‌داند و اشاره می‌کند که در خلوت عاشقانه، کرامات و حالت‌های معنوی آن‌ها چه معنایی دارد. شاعر با اشاره به باده پرستی و می‌خواری، به وحدت و کثرت نیز می‌پردازد و می‌پرسد که حال و مقام‌های معنوی در میخانه عشق چگونه است. در نهایت، او به زاهدان که در سجاده نشسته‌اند و به عاشقانی که در خرابات به سر می‌برند، تضاد می‌زند و از سید که همه چیز را می‌داند، می‌پرسد که احوال اولیه و انتهای چه معنایی دارد.