غزل شمارهٔ ۵۴۰
می خمخانه ای به ما بخشیداین سعادت به ما خدا بخشید
گنج اسما نثار ما فرمودپادشاهی به این گدا بخشید
جام گیتی نما به ما پیموددیدهٔ روشنی مرا بخشید
دُردی درد او بسی خوردیمدُرد دردش به ما دوا بخشید
بندهٔ خویش را عطائی دادکرد آزاد و ملکها بخشید
در همه آینه جمال نموداز همه رو به ما لقا بخشید
ما چو فانی شدیم ازعالمجاودان منصب بقا بخشید
بخشش اوست هرچه ما داریمکس نگوید که او چرا بخشید
نعمت الله روانهٔ ما کرداین چنین نعمتی به ما بخشید