غزل شمارهٔ ۴۹۷
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: وبود۷ بیت
هرچه ما را می رسد از او بودچون از او باشد همه نیکو بود
ز آفتاب حسن او هر ذره ایروشنش بنگر که آن مه رو بود
ما به او موجود و او پیدا به ماخود نباشد هر که او بی او بود
عاقبت معشوق بنماید جمالعاشق ار چون ما به جستجو بود
می نماید رشتهٔ عالم دو تودر حقیقت رشتهٔ یک تو بود
سر توحید است و نیکو یاددارهر که داند بنده را آنجو بود
نعمت الله دنیی و عقبی گرفتاین و آن بی نعمت الله چو بود