غزل شمارهٔ ۴۹۲
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: وبود۷ بیت
حاصلم از دین و دنیا او بوداین چنین خوش حاصلی نیکو بود
در دو آئینه یکی چون رو نموددو نماید آن یکی نی دو بود
صوفیانه جامه را شوئیم پاککار ما پیوسته شست وشو بود
جام می در دوره می گردد مدامخوش بود آن دَم که همدم او بود
آینه گرچه دو رو باشد ولیدر دو رویش روی او یک رو بود
یک سر موئی نمی یابی از اوتا حجاب تو سر یک مو بود
سید ما از عرب پیدا شدهشاه ترکستان برش هندو بود