غزل شمارهٔ ۴۵۵
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انخرابات۷ بیت
مائیم و می صحبت رندان خراباتسرگشته در آن کوچه چو رندان خرابات
میخانهٔ ما وقف و سبیل است به رندانجاوید به فرمودهٔ سلطان خرابات
مستیم و خرابیم و سر از پای ندانیمدل داده و جان نیز به جانان خرابات
خوانی است خرابات نهاده بر رندانخوردیم بسی نعمت از این خوان خرابات
جمعی ز سر زلف بتی گشته پریشانجمعیت از آن یافت پریشان خرابات
ذوقی که دلم راست به عالم نتوان گفتاین ذوق طلب کن تو ز یاران خرابات
در کوی خرابات نشستیم به عشرتبا سید سرمست و حریفان خرابات