غزل شمارهٔ ۱۴۹۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ری۷ بیت

زر به باران ده که تا جان را بریور زرت باشد بشو از جان بری

سلطنت خواهی سر و زر را ببازسلطنت خود نیست کار سرسری

بگذر از یاساق و راه شرع گیرگر به ایمان تابع پیغمبری

پای همت بر سر دنیا بکوبتا بر آری دست و پای سروری

نو عروسانند فکر بکر منخوشترند از لعبتان بربری

گر بیابی حبه ای از قند ماگنج قارون را به یک جو نشمری

همچو سید تخم نیکی را بکارگر همی خواهی که از خود برخوری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت ایمان و تلاش برای دستیابی به سلطنت حقیقی و معنوی اشاره دارد. شاعر توصیه می‌کند که برای کسب مقام و قدرت، باید از چیزهای زودگذر و دنیوی بگذریم و به پیروی از ایمان و پیامبران پردازیم. او همچنین به ارزش تلاش و همت اشاره می‌کند و می‌گوید که تفکرات خوب و خلاقانه از لذت‌ها و بازی‌های سطحی مهم‌ترند. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که اگر به حقایق و نیکی‌ها دست یابید، ارزش واقعی آن‌ها بیشتر از ثروت‌های مادی خواهد بود.