غزل شمارهٔ ۱۴۴۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انبه۷ بیت

چنین دیوان که ما داریم از دیوان دیوان بهچه جای دیو با دیوان که از ملک سلیمان به

دوای درد دل درد است اگر داری غنیمت دانکه دُرد درد عشق او به نزد ما ز درمان به

رهاکن کفر و هم کافر مسلمان باش مردانهچوخواهی مرد ای درویش اگر میری مسلمان به

دل معمور آن باشد که خوش گنجی بود در ویدگر گنجی در او نبود بسی زان کنج ویران به

چو دل با تو نمی ماند به دلبر گر دهی اولیچو جای از تن بخواهد شد فدای روی جانان به

خراباتست و رندان مست و ساقی جام می بر دستچنین بزمی ملوکانه ز خاقانی خاقان به

غلام سید ما شو که سلطان جهان گردیبه نزد حق غلام او بسی از شاه سلطان به

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن درباره عشق و عواطف انسانی صحبت می‌کند و به زیبایی‌های عشق و دل‌زدگی می‌پردازد. شاعر به مقایسه دیوان و درد دل می‌پردازد و می‌گوید که درد عشق از هر درمانی ارزش بیشتری دارد. او به اهمیت ایمان و صداقت در رابطه اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که اگر می‌خواهد مردانه زندگی کند، باید مسلمان باشد. همچنین به معنای دل و اهمیت آن در زندگی می‌پردازد و اشاره می‌کند که دل باید مملو از عشق باشد وگرنه بی‌فایده است. در نهایت به لذت‌های زندگی، از جمله می و جشن، اشاره می‌کند و می‌گوید که بندگی و غلامی نزد خداوند ارزشمندتر از سلطنت است.