غزل شمارهٔ ۱۴۱۰
به نور دیده دیدم نور دیدهچنان نور و چنین دیده که دیده
ببین آئینهٔ گیتی نمایشبه اسم اعظم او را آفریده
ندیده دیدهٔ ما غیر رویشچنین نور از خدا ما را رسیده
سعادت بین که سلطان دو عالمغلامی از دو عالم بر گزیده
منور شد دو چشم ما از آن نورنظر فرما به نور او که دیده
تمام بلبلان سرمست گشتهنسیمی از گلستانش وزیده
به ما انعام داده نعمت اللههمه عالم به نعمت پروریده