غزل شمارهٔ ۱۴۰۸
می نگارد نگار بر دیدهمی نماید چو نور در دیده
نور روئی که چشم سر بینددیدهٔ ما به چشم سر دیده
هر که بیند به عین ما ، ما راصدف و بحر و هم گهر دیده
جام می هر که دیده رندانههست سیاح بحر و بر دیده
دیده هر ذره ای که می بیندآفتابیست در قمر دیده
دیده دیده به نور او او رااین نظر دیده ز آن نظر دیده
هرکه او نور نعمت الله دیدجان و جانان به همدگر دیده