غزل شمارهٔ ۱۴۰۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انیمنه۷ بیت

در دو عالم جز یکی دانیم نهغیر آن یک را یکی خوانیم نه

گر خیال غیر آید درنظرنقش او بر دیده بنشانیم نه

عشق جانان روز و شب در جان بودیک نفس بی عشق جانانیم نه

عشقبازی آیتی در شأن ماستعاقلی را نیک می دانیم نه

اعتقاد ماست با رندان تماممنکر احوال مستانیم نه

چشم ما روشن به نور روی اوستبر خیال غیر حیرانیم نه

دُرد دردش همچو سید می خوریمدر پی دارو و درمانیم نه

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و تعلق به وحدت و خداوند می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در دو عالم فقط یک حقیقت وجود دارد و غیر از آن را نمی‌شناسیم. او تأکید می‌کند که عشق به معشوق (خداوند) دائمی و بی‌وقفه است و زندگی بدون آن بی‌معناست. همچنین اشاره می‌کند که وجود غیر از معشوق، هیچ ارزشی ندارد و باید از آن چشم‌پوشی کرد. در نهایت، شاعر می‌گوید درد و رنجی که از معشوق دارد را می‌پذیرد و به دنبال دارو و درمان نیست، زیرا عشق به خداوند برای او کافی است.