غزل شمارهٔ ۱۴
دل ما گشته است دلبر ماگل ما بی حد است و شکّر ما
ما همیشه میان گل شکریمزان دل ما قوی است در بر ما
زهره باشد حوادث فلکیگر بگردد به گرد لشکر ما
ما به پری پریم سوی فلکزانکه اصلی است اصل گوهر ما
نعمت الله نور دیدهٔ ما استسایه اش کم مباد از سر ما