غزل شمارهٔ ۱۳۱۴
خوش در آ در بحر ما ما را بجوچو چه می جوئی بیا دریا بجو
در وجود خویشتن سیری بکنحضرت یکتای بی همتا بجو
هر چه می بینی به نور او نگرنور او در دیدهٔ بینا بجو
قاب قوسین از میانه طرح کنمنصب عالی او ادنی بجو
درخرابات مغان رندانه روسید سرمست ما آنجا بجو