غزل شمارهٔ ۱۲۶۴
چیست عالم سایه بان شمس دیناین و آن باشد از آن شمس دین
شمس دین را دوست می دارم بجانمی خورم سوگند جان شمس دین
عارفانه با تو می گویم سخناین معانی از بیان شمس دین
نور دین از شمس دین روشن شدهدادمت اینک نشان شمس دین
مجلس عشقست و ما مست و خرابباده نوشان عاشقان شمس دین
گر به بیت الله عزیمت می کنیراهرو با رهروان شمس دین
نعمت الله سید جانان بودگرچه هست از بندگان شمس دین