غزل شمارهٔ ۱۲۶۲
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: وشخوشبنشین۷ بیت
بر در می فروش خوش بنشینجام می را بنوش خوش بنشین
پرده را ز خویشتن مدرانسِر خود را بپوش خوش بنشین
این نصیحت نکوست یادش دارحلقه ای کن به گوش خوش بنشین
درد اگر هست خوش خوشی می جوشور تو صافی مجوش خوش بنشین
از سر کاینات خوش برخیزتا بیائی به هوش خوش بنشین
در سمرقند اگر نیابی یارخوش برو تا بلوش خوش بنشین
در خرابات نعمت الله راگر بیابی به گوش خوش بنشین