غزل شمارهٔ ۱۲۳۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اروشن۷ بیت

اگر نه نور او بودی نبودی چشم ما روشنو گر نه او نمودی رو که بنمودی خدا روشن

به ما آئینه ای بخشید و روی او در آن پیدابه ما نوری عطا فرمود از آن شد چشم ما روشن

سخن از دی و از فردا مگو امروز خود فرداخوشی بر چشم ما بنشین ببینش حالیا روشن

شب تاریک هجرانش به روز آور که وصل اوشب ، روشن کند چون روز سازد چشم ما روشن

چراغ خلوت دیده ز شمع شکر برافروزیببینی نور چشم ما درین خلوتسرا روشن

صفای جام می ما را نماید ساقی باقیبگیر این جام می از ما که تا گردد تو را روشن

دو چشم روشن سید نماید نعمت الله رابه نور او توان دیدن جمال کبریا روشن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نور الهی و روشنایی‌ای که خداوند به انسان‌ها عطا کرده اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که بدون حضور و نور خدا، چشم‌ها نمی‌توانستند روشن باشند. شاعر همچنین صحبت از زیبایی و روشنی وجود خدا می‌کند و تأکید دارد که انسان باید در لحظه حال زندگی کند و از زیبایی‌های زندگی بهره‌مند شود. شاعر در ادامه به شب تاریک هجران اشاره می‌کند و دعا می‌کند که وصل الهی روز را روشن کند. در نهایت، شاعر به نعمت‌های خدا و زیبایی‌های او می‌پردازد و از خواننده می‌خواهد که از این نعمت‌ها بهره‌برداری کند.