غزل شمارهٔ ۱۲۳
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ااست۵ بیت
ایها العشاق کوی عشق میدان بلا استتا نپنداری که کار عاشقی باد هوا است
کی تواند هر کسی رفتن طریق عشق راز انکه هم در منزل اول فنا اندر فنا است
بی ملامت پای در کوی غمش نتوان نهادرهروی کو بی ملامت می رود آیا کجا است
عشق می ورزی نخست از سر برون کن خواجگیشاه اگر در کوی عشق آید در این صورت گدا است
نعمت الله از سر صدق و صفا در نه قدمره روی کاینجا به عشق آید صفا اندر صفا است