غزل شمارهٔ ۱۱۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: رامدنیمشب۷ بیت

ماه ما از در در آمد نیمشبآفتاب ما برآمد نیمشب

بخت ما بیدار شد در نیمروزعمر رفته بر سر آمد نیمشب

بس که آب دیده ام در خاک ریختسرو نازم در بر آمد نیمشب

وصل او در روز خوش باشد ولیبی رقیبان خوشتر آمد نیمشب

روز تا شب در تمنا بود دلناگهانی دلبر آمد نیمشب

خلوت جانم چو شب تاریک بودروشنی او در آمد نیمشب

نعمت الله را درخت دولتشاز سعادت در بَر آمد نیمشب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره لحظه‌ای است که در نیمه شب، اتفاقات خوشایندی رخ می‌دهد. شاعر به توصیف ورود ماه و آفتاب در این زمان می‌پردازد و بخت و عمرش را به بیداری و پایان می‌رسند. او از غم و اشک‌هایش نیز سخن می‌گوید و می‌گوید که در این شب، معشوق‌اش به سراغش می‌آید و خلوتی که داشت، با نور وجود او روشن می‌شود. همچنین به درخت دولت نعمت‌الله اشاره می‌کند که در این ساعات خوش، به مثابه برخاستن خوشی‌ها و سعادت در زندگی است. به‌طور کلی، شب به عنوان زمان رازآلود و سرشار از احساسات عاطفی و شادی معرفی می‌شود.