غزل شمارهٔ ۱۱۵۷

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انداریم۷ بیت

عشق او در میان جان داریملذت عمر جاودان داریم

تا گرفتیم آن میان به کنارهرچه داریم در میان داریم

عاقل این دارد و ندارد آنعاشقانیم و این و آن داریم

می رود آب چشم ما هر سودر نظر بحر بیکران داریم

خبر عاشقان ز ما می جوکه خبر ما ز عاشقان داریم

آفتابیست درنظر پیدانورش از دیده چون نهان داریم

نعمت الله به ما نشانی داداین چنین نام از آن نشان داریم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که عشق او جاودان است و این عشق به او لذتی بی‌نظیر می‌دهد. او بیان می‌کند که با وجود همه مشکلات و غم‌ها، همچنان عشق را در وجود خود دارد. شاعر به ذهن و دل عاشقان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که درک عشق و احساسات آنها بسیار مهم است. همچنین، او از نور و روشنایی عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که این عشق به او نشانه‌ای از نعمت‌های خداوند داده است. شایع‌ترین پیام این شعر، تجلیل از عشق و پیشی گرفتن آن بر همه چیز دیگری در زندگی است.