گنج

شمارهٔ ۲

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ان۲ بیت
دندان و لب تو هر دو با همدارند همیشه عیش پنهان
من بعد کمین کنم لبت راباشد که بگیرمش به دندان