شمارهٔ ۷۳
بیدلان کوی تو مقام کنندبا غمت ترک ننگ و نام کنند
نازنینان شهر، هر روزیفتنه از نرگس تو وام کنند
من که خوارم بکوی تو چه عجببیکسان را چه احترام کنند؟
غمزه ها را بقصد جان مفرستباش تا کار دل تمام کنند
تو نه رندی نه زاهدی شاهیمینگویی ترا چه نام کنند