شمارهٔ ۶۹

یار با ما چنانکه بود، نماندمه من مهربان که بود، نماند

دل بر آن آشنا که بود، برفتسر بر آن آستان که بود، نماند

لطف هر دم که مینمود، گذشتپرسش هر زمان که بود، نماند

هر دمش سوی من بگوشه چشمعشوه های نهان که بود، نماند

چه در آن کوی مانده‌ای، شاهییار چون بر همان که بود، نماند