شمارهٔ ۶۰
مبارک، منزلی کان خانه را ماهی چنین باشدهمایون، کشوری کان عرصه را شاهی چنین باشد
یک امروزی عتاب آلوده دیدم روی او، مردمکسی را جان کجا ماند، اگر ماهی چنین باشد؟
ز رنج و راحت گیتی، مرنجان دل، مشو خرمکه آئین جهان گاهی چنان گاهی چنین باشد
غمش تا یار من شد، روی در راه عدم کردمخوشست آوارگی آن را که همراهی چنین باشد
بخنده گفت: شاهی، تیغ رانم بر سرت روزینیم نومید از این دولت، که ناگاهی چنین باشد