شمارهٔ ۵۵
گرم عشقت عنان دل نگیرددلم کوی بلا منزل نگیرد
مرنج از بیخودیهای دلم، زانکز دیوانه کسی بر دل نگیرد
اگر چشمت جفایی کرد، سهل استکسی بر مست لایعقل نگیرد
نسازد عاشقی را خاک، ایامکه اول باغمت در گل نگیرد
توانم برد جان از بند زلفتاگر چشم توام غافل نگیرد
دوانم اشک را هر دم بکویشکه دانم راه بر سائل نگیرد
بشرطی شد قتیل عشق، شاهیکه فردا دامن قاتل نگیرد