گنج

شمارهٔ ۴۶

دل بهر تو در ملامت افتادوز عشق بدین علامت افتاد
گشتم به هوس ندیم عشقتخود عاقبتم ندامت افتاد
ای دل، چو به قامتش فتادیدیدار تو با قیامت افتاد
او تیغ جفا کشید، لیکنبر جانب ما غرامت افتاد
گم گشت بکوی عشق، شاهیزاهد به ره سلامت افتاد