شمارهٔ ۱۰۰
چرا ز درد غم یار خود بغم باشیمخوشا دمی که به درد و غمش به هم باشیم
به تاج و تخت شهان سر فرو نمی آریماگر چه از سگ کویش به قدر کم باشیم
به مال و جاه جهان نیست احتشام ولیکگدای کوی تو باشیم محتشم باشیم
نهاده ایم به راحت همیشه چشم امیدقدم به دیده ما نه که در قدم باشیم
چو شاهدی به در دوست می بریم نیازامید هست کزین باب محترم باشیم