بخش ۱ - الفصل الثّانی فی توحیده تعالی علم الیقین
وحدت تو ز کثرت اشیاهست مانند هستیت پیدا
جزوهای جهان زکوه و ز کاههمه در «لا اِله الاّ اللّه»
«قل هواللّه» گفت با تو احدباز «اللّه» گفت فرد و «صمد»
آنکه از کس نزاد و نی زایدزو کسی، مثل او کجا شاید
شیب و بالا و مثل نبود کسبه ضرورت که او بماند و بس
همه دانند واحدیت اواز احد دم مزن فهو هُوَ هو
عقل مخلوق ره بدان نبردمرغ فکر اندر آن هوا نپرد