بخش ۷ - در تحقیق زکوة
چو دانستی عماد دین صلوه استاز آن پس در پیش آتو الزکوه است
زکوه مال جندانی که حالستبرون میکن چو دانی شوخ مالست
چو بینی مستحق از طعم و طیبینصابت چون بود میده نصیبی
زکوه صورتی بعد از نصابستولی فردا انصاب اندر حسابست
به امر شرع بی ترسی و بیمیبباید دادنت از بیست نیمی
ز مال گوسفند و غلّه و زرزکوه فطر نیز آمد بر سر
زکوه فطر از آن بر سر فکندندکه تا معلوم گردد خلق چندند
زکوه مال دادی کشت مالتبحصن اندر وز آن نبود وبالت
زکوتی را که دادی بهر جنتمکن باطل به ایذا و به منت
به هر چیزی زکوتی هست بر ماز سیم و غلّه و انگور و خرما
مرا در کیسه نقد این بد گشادمزکوه نقد خویش از علم دادم
بگیر از من زکوه از مستحقّیکه حقست این زکوه از مرد حقی
زکوه اولیا دانستهٔ چیستفدا کردن به جای نیمهٔ بیست
زکوه صادقان خود ترک مالستنمیدانم که ایشان را چه حالست
چو خواهی این سخن را عین تحقیقبکن تقلید از بوبکر صدیق
فدا کرد او همه نی نیمی از بیستکه دانست آچه خواهد داد باقی است
زکوه عاشقان خود ترک جانستنمیدانم خود که را برگ آنست
ز دست و پا و چشم و گوش و بینیزکاتت هست اگر بر خویش بینی
به هر دم کز خدا یابی حیاتیاز آن بر خویش واجب دان زکانی
اگر بر دست گیری مال سهلستولی در دل نگه داری جهل است
برای مصلحت دنیا گنه نیستسر جمله گناهان حب دنیی است
زکوه خاصگان آن علی بودعلی کرد آنچه او را حق بفرمود
نکرد این کار از خلق جهان کسزکوه اندر نماز او دادی و بس
شنیدستی که در وقت رکوع اوبه سائل داد خاتم در خشوع او
سه قرص جو هم از بهر خدا دادخداوندش جزای هَلْ اَتی داد
تو هم گر میتوانی همچنین باشز دنیا دور شو در راه دین باش
زکوه ار میدهی بهر خدا دهچو میدانی که از جمله خدا به
زکوتی کان به حق باشد قبولستقبولش کن که این قول رسولست
بیاموز ار ندانی این طریقتز محمودت زکوتی ده حقیقت