شمارهٔ ۵۲۷
مرا گفت دل چون چنین یار داریچوبلبل همی گو که گلزار داری
نه در ملک من چون تویی دوست دارمنه درحسن تو چون خودی یار داری
چوچشم تو بینم بروی تو گویمکه ای ماه چونی زبیمار داری
منم بی تو دل تنگ وبر تو بیک جو(؟)که از من ملالت بخروار داری
زگلزار وصلت کرا رنگ باشدکه چندین رقیبان چون خار داری
من و نیم جانی و وصلت چه گوییتوانگرتر ازمن خریدار داری؟
مرا ازپی روز وصل خود ای مههمه شب چو استاره بیدار داری
بمن کی رسد نوبت وصلت آخرکه چون من هزاران طلب کار داری
ترا چون زمن بهتری فخر نبودچگویم گراز چون منی عار داری
اگر چه چو لیلی عزیزی نشایدکه مجنون خود را چنین خوار داری
کمین عاشقت سیف فرغانی وتوازو کمتر امروز بسیار داری