شمارهٔ ۲۵۵
ز کویی کآنچنان ماهی برآیدز هر سو ناله و آهی برآید
بدولتخانه عشق تو هردمگدایی در رود شاهی برآید
درین لشکر تو آن چابک سواریکه هردم گردت از راهی برآید
بگرد خرمن لطفت عجب نیستکه کار کوهی از کاهی برآید
بروزم بر نیاید آفتابینخسبم تا شبم ماهی برآید
همه شب بر درت بیدار باشممگر کارم سحرگاهی برآید
زلیخاوار جز مهرت نورزمگرم صد یوسف از چاهی برآید
چو اندر دل فرود آمد غمت، جانهمی ترسم که ناگاهی برآید
چو آیینه بهرکس روی منمامبادا کز دلم آهی برآید
بجای سیف فرغانیش بنشانگرت چون او نکو خواهی برآید
زدم بر ملک وصل تو کزین کاربترک مال یا جاهی برآید