شمارهٔ ۲۵۰
دلم روی چون تو نگارین خوهدچو بلبل که گلهای رنگین خوهد
ترا من خوهم غیر من جز تراکه طوطی شکر زاغ سرگین خوهد
برآن خوان که مارا نهادند نانطعام گداکاسه زرین خوهد
سعادت ترا بهر من خواسته استجهان ویس رابهر رامین خوهد
بهر باغ در سرو چوبین بسی استولی باغ ما سرو سیمین خوهد
جهانی زحسن ونمی بینمتجهان دیده دیده جهان بین خوهد
چنین حسن در نوع انسان کجاستکسی نور مه چون زپروین خوهد
دل بنده دیوانه غافلستکه زنجیر ازآن زلف مشکین خوهد
هرآن کس که درکوی تو بانهادسرش زآستان تو بالین خوهد
تو خود همچو من عاشقی چون خوهیکجا خوان شه کاسه چوبین خوهد
زتو سیف فرغانی، آن دلستاندل خسته وجان غمگین خوهد