شمارهٔ ۲۴۹
دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهدوگر در بها دنیی و دین خوهد
لب تست شیرین زبان تو چربچو صوفی دلم چرب و شیرین خوهد
جهان گر سراسر همه عنبرستدلم بوی آن زلف مشکین خوهد
نگارا غم عشقت از عاشقانچو کودک گهی آن و گه این خوهد
مرا گفت جانان خوهی جان بدهدرین کار او مزد پیشین خوهد
چو خسروا گر می خوهی ملک وصلچو فرهاد آن کن که شیرین خوهد
چو خندم ز من گریه خواهد ولیکچو گریم ز من اشک خونین خوهد
نه عاشق کند ملک دنیا طلبنه بهرام شمشیر چوبین خوهد
کند عاشق اندر دو عالم مقاماگر در لحد مرده بالین خوهد
بماکی در آویزد ای دوست عشقکه شاهست و هم خانه فرزین خوهد
چو من بوم (را) کی کند عشق صیدکه شهباز کبک نگارین خوهد
درین دامگه ما چو پر کلاغسیاهیم و او بال رنگین خوهد
برآریم گرد از بساط زمیناگر اسب شطرنج شه زین خوهد
بدست آورم گر ز چون من گداسگ کوی او نان زرین خوهد
تو از سیف فرغانیی بی نیازتوانگر کجا یار مسکین خوهد