شمارهٔ ۱۸۴
بسی گفتم ترا گر یاد باشدکه دم بی یاد جانان باد باشد
دل ویران بعشق تست معمورجهان ای جان بعدل آباد باشد
خلاف عشق کردن کار نفس استخلاف هود کار عاد باشد
همه کس را نباشد جوهر عشقهمه آهن کجا پولاد باشد
کسی کو نیست عاشق آدمی نیستچو شاهین صید نکند خاد باشد
تویی سلطان حسن و بنده تستکسی کز هر دو کون آزاد باشد
ترا عاشق بسی و من از ایشانچنانم کز الوف آحاد باشد
عجب نبود که شیرین شکر رابهر خانه مگس فرهاد باشد
زمن گر زر ستانی نیست بی دادوگر جانم ستانی داد باشد
درین ره ترک نان آب حیوتستکه خون خویش خوردن زاد باشد
کتب شویم چو کودک تخته خویشمرا گر عشق تو استاد باشد
بر من آیت قرآن عشقستحدیثی کش بتو اسناد باشد
بحضرت سیف فرغانی سخن بردببذل زر سخی معتاد باشد