شمارهٔ ۱۴۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انمکن۵ بیت

زهرهٔ مردان نداری خدمت سلطان مکنپنجهٔ شیران نداری عزم این میدان مکن

فرش شاهان گر ندیدی گستریده شاهوارخویشتن چنبر مساز و نقش شادروان مکن

خانه را گر کدخدایی می‌ندانی کرد هیچپادشاهی زمین و ملکت یزدان مکن

در خراباتی ندانی رطل مالامال خوردچهرهٔ زرد ار نداری دعوی ایمان مکن

صدق بوذر چون نداری چون سنایی بی‌نیازصحبت سلمان مجوی و دعوی ماهان مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زهره اندرز می‌دهد که اگر توانایی و قدرتی مانند شیران ندارد، بهتر است به میدان جنگ نرود. او همچنین اشاره می‌کند که اگر فرش مجلل شاهان را ندیده، به خود حق ندهد که خود را در موقعیت آنان قرار دهد. شاعر بیان می‌کند که اگر کسی در خانه‌اش کدخدایی و سرپرستی نمی‌داند، نباید خود را پادشاه زمین بداند. اگر در خرابات (محل فساد و تباهی) چیزی نمی‌داند و چهره‌اش زرد است، نباید ادعای ایمان کند. او به صفت‌های نیک و لازم برای بزرگی اشاره کرده و می‌گوید اگر نتوانی به صداقت بوذر یا بی‌نیازی سنایی برسید، نباید به دنبال صحبت با بزرگان و نام‌آوران بگردید. به‌طور کلی، شعر بر لزوم تواضع و خودشناسی تاکید دارد.