شمارهٔ ۳۷۳
آن جام لبالب کن و بردار مرا دهاندک تو خور ای ساقی و بسیار مرا ده
هرکس که نیاید به خرابات و کند کبراو را بر خود بار مده بار مرا ده
مسجد به تو بخشیدم میخانه مرا بخشتسبیح ترا دادم و زنار مرا ده
ای آنکه سر رندی و قلاشی داریپس مرد منی دست دگر بار مرا ده
ای زاهد ابدال چو کردار برد میسردی مکن آن بادهٔ کردار مرا ده