شمارهٔ ۳۶۷
ای قوم مرا رنجه مدارید علیاللهمعشوق مرا پیش من آرید علیالله
گز هیچ زیاری نهمی بر لب او بوسیک بوسه به من صد بشمارید علیالله
ور هیچ به دست آرید از صورت معشوقبر قبلهٔ زهاد نگارید علیالله
آن خم که بر او مهر مغانست نهادهالا به من مغ مسپارید علیالله
از دین مسلمانی چون نام شمار استاز دین مغان شرم مدارید علیالله
گشتست سنایی مغ بیدولت و بیدیناز دیدهٔ خود خون بمبارید علیالله