شمارهٔ ۲۷۱
لبیک زنان عشق ماییماحرام گرفته در وفاییم
در کوی قلندری و تجریددر کم زدن اوفتاده ماییم
جز روح طوافگه نداریمکز بادیهٔ هوا برآییم
گر در خور خدمتت نباشیمسقایی راه را بشاییم
ما در غم تو تو هم نگوییکاخر تو کجا و ما کجاییم
بر ما غم تو چو آسیا گشتدر صبر چو سنگ آسیاییم
آهسته که عاشقان عشقیمنرمک که غریبک شماییم
ببریدن راه را چو بادیمافگندن سایه را هماییم
در عشق تو مردوار کوشیمآخر نه سنایی و سناییم