شمارهٔ ۲۴۵
الحق نه دروغ سخت زارمتا فتنهٔ آن بت عیارم
من پار شراب وصل خوردمامسال هنوز در خمارم
صاحب سر درد و رنج گشتمتا با غم عشق یار غارم
قتالترین دلبرانستقلاشترین روزگارم
وز درد فراق و رنج هجرشاز دیده و دل در آب و نارم
با حسن و جمال یار جفتستبا درد و خیال و رنج یارم
با آتش عشق سوزناکشبنگر که همیشه سازگارم
گر منزل عشق او درازستشکر ایزد را که من سوارم
در شادی عشق او همیشهمن بر سر گنج صدهزارم
منگر تو بتا بدانکه امروزچون موی تو هست روزگارم
فردا صنما به دولت توگردد چو رخ تو خوب کارم
یک راه تو باش دستگیرمیک روز تو باش غمگسارم
تا چند سنایی نوان راچون خر به زنخ فرو گذارم