شمارهٔ ۲
جمالت کرد جانا هست ما راجلالت کرد ماها پست ما را
دل آراما نگارا چون تو هستیهمه چیزی که باید هست ما را
شراب عشق روی خرمت کردبسان نرگس تو مست ما را
اگر روزی کف پایت ببوسمبود بر هر دو عالم دست ما را
تمنای لبت شوریده داردچو مشکین زلف تو پیوست ما را
چو صیاد خرد لعل تو باشدسر زلف تو شاید شست ما را
زمانه بند شستت کی گشایدچو زلفین تو محکم بست ما را