شمارهٔ ۱۴۶

دوش ما را در خراباتی شب معراج بودآنکه مستغنی بد از ما هم به ما محتاج بود

بر امید وصل ما را ملک بود و مال بوداز صفای وقت ما را تخت بود و تاج بود

عشق ما تحقیق بود و شرب ما تسلیم بودحال ما تصدیق بود و مال ما تاراج بود

چاکر ما چون قباد و بهمن و پرویز بودخادم ما ایلک و خاقان بد و مهراج بود

از رخ و زلفین او شطرنج بازی کرده‌امزان که زلفش ساج بود روی او چون عاج بود

بدرهٔ زر و درم را دست او طیار بودکعبهٔ محو عدم را جان ما حجاج بود