شمارهٔ ۳۲ - نوحهی دیگر
الظلمیه الظلمیه! امتِ بیدادگرسر بریدند از تنِ نوباوهٔ خیرُالبشر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکَس و یاور حسینم
آنکه بودی گمرهان را بعدِ پیغمبر دلیلآنکه بودی زادهٔ میرابِ آبِ سلسبیل
آنکه شد سویِ فلک، پویان به بالِ جبرئیلاز خدنگِ کوفیان شد پیکرش پُر بال و پَر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم
ای سکینه! از حرم کن جانبِ میدان شتابتا به هوش آید، بزن بر رویِ بابِ خود گلاب
ای رقیه! بهرِ شاهِ کربلا بردار آبآسمان خاکِ یتیمی کرد یکیک را به سَر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم
زینب ای امالمصیبة! موسمِ افغان رسیدکارِ حلقومِ حسین با خنجرِ بُران رسید
ذوالجناحِ خسروِ لبتشنه از میدان رسیدکن به زینِ واژگونِ اسبِ شاهِ دین نظر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم
امکلثوم ای نموده ناوکِ غم بِسمِلت!حق رسد منبعدِ از این، به فریادِ دلت
ای ستمکش! گشت در کنجِ خرابه منزلتچادر از بهرِ اسیری کن به سَر، ای خونجگر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم
ای جمالت شمعِ فانوس حریمِ ابتلادخترِ ختم رسل، یا حضرت خیرالنساء
تا که چَشمِ نورِچشمت را ببندی از وفاکُن به سوی کربلا از گلشنِ جنّت گذر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم
یا علی ای کرده دائم از یتیمان یاوری!روی کن در کربلا با ذوالفقارِ حیدری
شد ز سیلی رویِ اطفالِ حسین نیلوفریتا زنی بر کِشتِ عمرِ شمرِ بیپروا شرر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم
یا رسولالله و ای پیغمبرِ عالیمقام!عابدین شد در میانِ کوفیان بیاحترام
زینبِ غمپرورت از کربلا تا شهرِ شامشد به همراهِ سنان و شمر و خولی همسفر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم
زینتِ آغوش و دوشِ رحمةٌ لِلعالمینمانده بیغسل و کفن، عریان و بیسر بر زمین
«صامت» از صبحِ جوانی تا به روزِ واپسینگَشت اندر ماتمِ فرزندِ زهرا نوحهگر
ای شهِ بیسر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بیکس و یاور حسینم