شمارهٔ ۱۵ - در موعظه و نصیحت
به پنج روزه ایامِ اعتماد مکنبه هست و نیست دل خود غمین و شاد مکن
اگر خوشیست اگر غم چو باد درگذردچو باد کن گذر و تکیه را به باد مکن
هر آنچه بهر ازین عاریتسرا داریبس است درد سر خویش را زیاد مکن
خیال کن که کجا رفت کی قباد کجاستبه هرزه آرزوی ملک کیقباد مکن
شدی به ملک تن خویش فاعل مختارعدول وقت تحکم ز عدل و داد مکن
به پیش حکم قضا سر بنه به طاعت و بسدگر به معنی تقدیر اجتهاد مکن
به آنچه بهر تو امروز ممکن است بسازز روز بعد وز شام گذشته یاد مکن
طمع ز بردن مال کسان بِبُر ور نهدمی که مال ترا میبرند داد مکن
چو خود بگفته خود دل نمیدهی (صامت)برای غیر ورق بیش از این سواد مکن