شمارهٔ ۱۴ - جواب امام علیه السلام به خواهر
خواهر برو برو که خدا باد یار توایزد رسد به درد دل داغدار تو
خواهر برو که درد و غم از کوفه تا به شامدر هر قدم نشسته کشد انتظار تو
خواهر برو که کعب نی و چوب اشقیاآماده گشته از پی جسم نزار تو
خواهر برو که آه یتیمان در بدرباشد چراغ عقل به شبهای تار تو
خواهر برو که بر طبق خودزنان شامخاکستری گرفته ز بهر نثار تو
بنمود پاسبانی من ساربان قبولگردیده شمر در سفر شام یار تو
گر با تو همرهی ننمودم ز من مرنجاین بیسری نمنوده مرا شرمسار تو
هر جا شوی سوار چو عباس و اکبرتشمر و سنان بودند یمین و یسار تو
بر خاک مانده گر تن من غم مخور سرمباشد به نیزه در نظر اشکبار تو
جان تو و سکینه و کلثوم و عابدیننگذار تا روند دمی از کنار تو
زین چشم اشکبار پس از مرگ (صامتا)جیحون شود روانه ز خاک مزار تو