شمارهٔ ۱۲ - زبان حضرت امام حسین(ع)
مریز زینب محزون سرشک غم ز دو دیدهچرا که موسوم افغان و شیونت نرسیده
مکن ز فرقت من سینه را ز ناخن چاکهنوز تیغ به روی حسین کسی نکشیده
هنوز بر رخ آل علی کس آب نبستهصدای العطش کودکان کسی نشنیده
تو خواهرا نشنیدی هنوز ناله اصغرسبب ز چیست که از عارض تو رنگ پریده
هنوز شمر سر سینه حسین ننشستههنوز جسم شریفش به خاک و خون نکشیده
ز سنگ ظلم کسی جبهه حسین نشکستههنوز پهلوی او را سنان کس ندریده
هنوز پیکر وی بیکفن نمانده به میدانهنوز دست تمن از تیغ ساربان نبریده
نخورده سیلی شمر لعین هنوز سکینهبه روی خار مغیلان پیاده او ندویده
هنوز نام کنیزی کسی نبرده به کلثومبگو چرا قد سروت ز بار غصه خمیده
نگشته است مقاممم هنوز کنج خرابهبرای چیست که از نرگس تو خواب رمیده
مزن شرر به جهان (صامتا) ز سوز کلامتکه شرح ماتم زینب به انتها نرسیده