شمارهٔ ۶۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ایمن۷ بیت

شد از آن روزی که صحرای جنون ماوای منکرد شهوت همچو قیس عامری سودای من

آنکه در ملک جنون سر داد مجنون را چو منمحو و حیرانست پیش طلعت لیلای من

بارها راند از در خویشم ولیکن عاقبتاز وفا بنهاد بند بندگی بر پای من

از نظر افکندنم سهلست منت می‌کشمگر شود گاهی ز لطف از دیگران جویای من

قامت طوبی شود خم بهر تعظیم قدشدر خرام آید اگر سرو و سهی بالای من

سالها دنبال یار بی‌وفا می‌گشته‌امتا ترا بگزید آخر دیده بینای من

(صامتا) این زهد خشک آخر مرا رسوا نمودکاش بودی در میان خیل رندان جای من

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر از روزی می‌گوید که گرفتار عشق و جنون شده است. او شباهت‌هایی به قیس عامری دارد و در عشقش محو و حیران است. علی‌رغم اینکه بارها از عشقش دور شده، سرانجام بندگی عشق را بر خود نهاده است. او به سادگی از نگاه‌های دیگران می‌گذرد و به محبت‌های گاه و بی‌گاه آن‌ها امید دارد. زیبایی محبوبش چنان است که اگر برود، دیگران نیز به احترام او به خم می‌آیند. سال‌ها در جستجوی یار بی وفایش بوده و در نهایت به محبوبی رسیده که دیدگانش را روشن کرده است. زهد خشک او باعث رسوایی‌اش شده و آرزو می‌کند که محبوبش در جمع رندان حاضر باشد.