شمارهٔ ۵۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: نگگیر۵ بیت

هر چه خواهی بر من ای دنیا ز تلخی تنگ گیرهی به قصد شیشه دلهای نازک سنگ گیر

تا توانی یا لئیمان گرم کن طرح وفاقتا توانی یکدلی را بر ضعیفان تنگ گیر

من نه از مهرت شوم خوشدل نه از قهرت ملولدیگران را رو بدام دلبری و رنگ گیر

من سپر انداختم روز نخستین پیش توبهر قتل تنگ چشمان رو یراق جنگ گیر

(صامت) ار دنیا تو را سازد ز قید خود خلاصتو ز بهر پیشکش جان را به روی چنگ گیر

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعر با احساساتی عمیق و پیچیده درباره روابط انسانی و زخم‌های روحی سر و کار دارد. شاعر از دنیا می‌خواهد که تلخی‌هایش را به او تحمیل کند، و در عین حال به ضعف‌ها و حساسیت‌های دیگران توجه کند. او تصریح می‌کند که نه از محبت دنیا خوشحال می‌شود و نه از قهر آن ناراحت، بلکه نگران گرفتار شدن دیگران در دام عشق و رنگ‌های فریبنده است. در نهایت، شاعر به نوعی پذیرش سرنوشت خود اشاره دارد و از دنیا می‌خواهد که او را از قید و بندهایش آزاد کند.