شمارهٔ ۴
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ستانرا۷ بیت
بلندآوازه بلبل در گلستان کرد دستان راکه در جای بلند آنجا نباید داد بستان را
تقاضای جهان کرد از چمن آواره بلبل راکه تا سرمنزل زاغ و زعن سازد گلستان را
به جای بغی و عدوان خهوشتر آن باشد که بنوازیبه شکر روزگار بینیازی تنگدستان را
کلید دولت وارستگی کی اوفتد بر کفازاین ده روزه دنیا به دنیا پای بستان را
پرشان کرده از بهر ریاست کار عالم راخدایا در دین داری بده دنیاپرستان را
یقین دارم که از داروی پر زهر اجل چیزینیارد بوی هشیاری به مغز این تازه مستان را
مگر (صامت) شود ظاهر به عالم مهدی غائبکه تا اندازد از پا ریشه این مکر و دستان را